دل غريب من از گردش زمانه گرفت
نكته اي از قدرتش بس اين كه بگويم
زگريه مردم چشمم نشسته در خون است
كبوتر من مپر زلانه
رسيده جانشان بر لب دريغا
به قد همچو كمان طي راه مي كردم
بي تو زهرا جان چگونه مرتضي زنده بمونه
گل هميشه بهارم چرا خزان شده اي
خودم ديدم خزاني شد گل ياس كبودم
درون سينه دل از سوز درد تاب ندارد
خداحافظ اي نماز نشسته – حاج حسن خلج و حاج علي آيينه چي
گل با همه پاكيش چو دامان نيست
كنار قبرت زهرا علي نشسته تنها
كنون كه صاحب مژگان شوخ و چشم سياهي
گلچين روضه هاي اجرا شده در سال هاي 70 الي 82 به
صورت صوتي